Yakın geçmişe kadar Batı dünyasının ciddiye almadığı Türkiye, son yıllarda Batı’nın popülist toplum yapısını takip etmeyi bırakarak kendi yolunu çizmesi ile aslında bir nevi muhtaç olduğu kudreti damarlarındaki asil kanda buldu. Yıllarca “Batılı olamayız, bizden adam olmaz” diyerek kendimizi aşağıladık; ancak 2008 dünya ekonomik krizi, benliğimizi keşfetmemizi sağladı. Her nasıl olduysa Batı dünyasının direktifleri ile varlığını sürdürmeye çalışan Türkiye, Batı dünyasının kendini beğenmişliğinin son bulduğu 2008 krizini geçmişten aldığı derslerle birlikte harmanlayarak başarı hikayesi yarattı. Batılı ekonomistlerin ülkemizi ziyaretlerinde ahkam kesen tavırları, IMF kabusu, Türkiye’yi kendi ekonomilerinin arka bahçesi gibi gören sanayi devletleri, ekonomik krizde dünyanın yeni yükselen yıldızı Türkiye’nin başarısı karşısında saygıyla eğilmek zorunda kaldılar. “Aynası iştir kişinin, fazla söze gerek yok” deyimi tam yerini buldu. Tüm dünya uluslararası şirket yöneticilerinin sistemi kullanarak ekonomiyi batırmalarından sonra tutuklanmalarını seyrederken, yıllarca nasıl bir rüya aleminde yaşadıklarını anladıklarında iş işten geçmişti. Oysa o yıllarda ülkemiz onların pembe rüyalarını finanse etmekle meşguldü. Hiçbir şekilde reel platformda bizimle iletişim kurmak, bizi tanımak, sahip olduğumuz değerleri görerek bizlerle gerçek anlamda ekonomik birlik çalışması yapmak istemediler. Oysa Türkler çok pratik, çalışkan, akıllı bir ulus. Zor zamanlarda kendini kurtaracak liderleri daima kendi bünyesinin özelliklerini taşıyan kişilerden çıkarmıştır. 2010 yılının son ayına geldiğimiz şu sıralar artık dünya Türkiye’nin bu ağır krizi nasıl az sıyrıklarla atlattığını deyim yerindeyse ‘okul ödevi’ gibi öğrenmeye çalışıyor. Bir toplumu tanımak istiyorsanız atasözlerini okuyun… İşte bizden bir örnek: “Bir musibet bin nasihattan iyidir.”
Biz 2001 krizini en ağır şekilde yaşadık, dersimizi alırken ağır bedeller ödedik. Dünyada patlayan her krizden iş dünyamız kendine ders çıkardı, kendi koruma metotlarını geliştirdi, tabiri caizse krizlere karşı nasırlaştı. Biz önceleri Batı’nın penceresinden ekonomiyi izlerken şimdi Batılı devletler Türkiye’nin penceresinden ekonomiyi seyretmeye çalışıyorlar. 2008 krizini nasıl atlattığımızı anlamaya, metotlarımızı idrak etmeye çabalıyorlar. Türkiye Cumhuriyeti artık gerçek anlamda dünya ekonomisinin lokomotif devletleri arasında yerini alıyor. Toplumsal zafiyetimiz olan birbirimizi aşağı çekme gafletini bıraktık, şirketlerimiz sağlıklı iletişim kurarak ortak yatırımlarla dünyaya açılıyor, inşaat firmaları tüm dünyada iş alarak hızla projelerini teslim ediyor. Diğer sektörlerde de benzer başarılar söz konusu. Ülkemiz, büyümenin getirdiği doğal sancıları tabii ki yaşayacak. Bu, bir ülkenin yeniden doğuşunu seyre değer bir manzara… Ulusça anladık ki, zafere giden yol sadece ve sadece birbirimize inanarak, kenetlenerek, çalışarak olur. En büyük sorunumuz olan terör de bir gün son bulacak. Çünkü ekonomi geliştikçe terör yandaş bulmaz hale gelir. Kim işi iyi giderken, sosyal refaha ulaşmışken başını derde sokmak ister ki? Yakın zamanda terör kartını oynayanlar da Türkiye Cumhuriyeti’nin defalarca gördüğü bu senaryolarla durdurulamayacağını anlayacak. Tarih boyunca at sırtında elde silah yaşayan bir toplumu bu yolla yıkamazlar. Ülkemiz artık o kadar saf değil. Türkiye, dünya arenasında örnek alınan bir ülke durumuna geldi. Gençliğimiz bilinçleniyor; sahip olduğu değerleri korurken çağdaş dünya ile entegre yaşıyor. Tüm modern iletişim kanallarını en çok kullanan ülkeler arasındayız. Devletimiz her fırsatta vatandaşı ile uzlaşmak için el uzatırken, vatandaşlarımız da duyarsız kalmıyor. Yani biz artık birbirimizle sağlıklı iletişim kurabilen, düşünen, paylaşan bir toplumuz. Dünyanın 2010 yılını geride bırakırken biz ‘cesur Türkler’den öğreneceği çok şey var. Batı dünyasının da öğreneceği basit bir atasözü gibi ‘Bükemediğin bileği öpeceksin.’ Türklerle sağlıklı iletişim kuran her toplum, tarih boyunca bizden sadece iyilik görmüştür ve dostça iletişim kurmayı da severiz.
2011 yılında dünyanın önünde saygıyla eğildiği bir Türkiye dileğimle…
